MakroPodsumowanie tygodnia 20 marca 2026 r.

KOMENTARZ RYNKOWY

ZAGRANICA: 

Na globalnych rynkach utrzymał się tryb risk-off widoczny przede wszystkim w spadkach na giełdach, jednak – po raz pierwszy od kilku tygodni – nie towarzyszyło mu umocnienie dolara ani franka. Nasilenie konfliktu w Zatoce Perskiej i ataki na infrastrukturę energetyczną w regionie początkowo podbiły ceny ropy i gazu, lecz w drugiej części dnia notowania Brent wyraźnie się cofnęły, wracając w okolice wcześniejszych poziomów. Impulsem mogły być doniesienia o możliwym złagodzeniu sankcji na irańską ropę, co rynek odebrał jako sygnał potencjalnej deeskalacji. Mimo oznak przesilenia na rynku surowców i FX słabo zachowywały się obligacje skarbowe – rentowności rosły w reakcji na wzrost krótkoterminowych oczekiwań inflacyjnych oraz ostrzeżenia części banków centralnych przed możliwością podwyżek stóp. W efekcie EURUSD umocnił się w okolice 1,16, a ewentualny powrót powyżej 1,1650 byłby kolejnym sygnałem zmiany trendu. Końcówka tygodnia zapowiada się spokojniej pod względem danych makroekonomicznych, dlatego uwaga inwestorów pozostanie skupiona na rozwoju sytuacji na Bliskim Wschodzie i komunikatach politycznych.

POLSKA: 

Złoty ostatecznie zyskał zarówno wobec euro, jak i dolara, a kursy EURPLN i USDPLN powróciły w okolice środków konsolidacji budowanej od początku marca (odpowiednio ok. 4,27-4,28 i 3,69-3,70). Umocnieniu krajowej waluty sprzyjało globalne osłabienie dolara oraz poprawa nastrojów w drugiej części sesji. Jednocześnie krajowy rynek obligacji znalazł się pod presją – rentowności wzrosły o 7–11 pb, a w segmencie 10-letnim osiągnęły ok. 5,75%, głównie w reakcji na wyższe oczekiwania inflacyjne związane z drożejącą energią. Kluczowym wydarzeniem krajowym będzie przegląd ratingu Polski przez Moody’s (A2 z perspektywą negatywną), przy czym nie oczekuje się zmian oceny. Jedyną publikacją danych będzie marcowa koniunktura gospodarcza, która może dostarczyć pierwszych sygnałów wpływu napięć na Bliskim Wschodzie na aktywność polskich przedsiębiorstw. W krótkim terminie kierunek wycen krajowych aktywów pozostanie jednak w dużej mierze uzależniony od rozwoju sytuacji geopolitycznej i zachowania rynków bazowych.

NAJWAŻNIEJSZE INFORMACJE TYGODNIA

Świat (Bliski Wschód – eskalacja konfliktu): Eskalacja konfliktu USA–Izrael–Iran doprowadziła do bezpośrednich ataków na infrastrukturę energetyczną w regionie, w tym do trwałego wyłączenia części mocy produkcyjnych LNG w Katarze (szacunkowo ok. 17% na okres 3–5 lat). Zakłócenia istotnie ograniczyły żeglugę w Cieśninie Ormuz i wywołały silny szok podażowy na globalnych rynkach surowców. Iran zapowiada kontynuację działań ofensywnych, natomiast Izrael – na prośbę USA – zadeklarował wstrzymanie dalszych uderzeń na infrastrukturę energetyczną Iranu po osiągnięciu kluczowych celów militarnych, w tym ograniczenia zdolności nuklearnych i rakietowych. Pentagon zwrócił się do Kongresu o dodatkowe 200 mld USD na finansowanie operacji wojskowych, co w przypadku zatwierdzenia byłoby największym pakietem od czasu pandemii i sygnalizowałoby oczekiwanie długotrwałego konfliktu. Jednocześnie USA deklarują ostrożność w eskalacji militarnej, wykluczając na razie użycie wojsk lądowych, oraz rozważają działania stabilizujące rynek ropy, w tym uwolnienie rezerw strategicznych i ewentualne złagodzenie sankcji na irańską ropę.

USA (Fed – stopy procentowe): Rezerwa Federalna pozostawiła stopy procentowe bez zmian, utrzymując przedział dla stopy fed funds na poziomie 3,50–3,75%. Decyzja nie była jednomyślna – jeden z członków opowiedział się za obniżką o 25 pb. FOMC ocenił, że skutki konfliktu na Bliskim Wschodzie dla gospodarki USA pozostają wysoce niepewne, co uzasadnia zachowawcze podejście i minimalne zmiany w komunikacie. Przewodniczący J. Powell wskazał, że skala wpływu może być zarówno znacząca, jak i niewielka, a obecnie brak podstaw do jednoznacznej oceny. Mediana projekcji nadal zakłada jedną obniżkę stóp w 2026 i jedną w 2027, przy braku oczekiwań podwyżek w bieżącym roku. Jednocześnie prognozy inflacji PCE zostały podwyższone (do 2,7% w 2026 i 2,2% w 2027), a perspektywy wzrostu gospodarczego – szczególnie na 2027 – nieznacznie poprawione. Fed podkreśla konieczność utrzymania umiarkowanie restrykcyjnej polityki monetarnej w warunkach jednoczesnego ryzyka osłabienia rynku pracy i wzrostu inflacji. Szok podażowy powinien być w teorii przejściowy, jednak utrzymywanie się inflacji powyżej celu od kilku lat zwiększa obawy o odkotwiczenie oczekiwań inflacyjnych. Ryzyko stagflacji nie jest obecnie scenariuszem bazowym. Dalsze decyzje będą uzależnione od napływających danych i rozwoju sytuacji geopolitycznej; przy założeniu krótkotrwałości konfliktu możliwa pozostaje jeszcze jedna obniżka stóp pod koniec roku.

Strefa euro (EBC – polityka pieniężna): Rada Prezesów EBC pozostawiła stopy procentowe bez zmian (stopa depozytowa 2,00%, refinansowa 2,15%).Wojna na Bliskim Wschodzie zwiększa ryzyko wyższej inflacji i słabszego wzrostu gospodarczego. Nowe projekcje wskazują na inflację na poziomie ok. 2,6% w 2026 oraz wzrost PKB rzędu 0,9%, przy bilansie ryzyk przesuniętym w górę dla inflacji i w dół dla aktywności. W scenariuszu skrajnym inflacja w 2027 mogłaby przejściowo wzrosnąć do ok. 4,8%, osiągając szczyt w I kw. 2027. EBC podkreśla zależność od danych, a rynki finansowe wyceniają możliwość podwyżek stóp w 2026, choć scenariuszem bazowym pozostaje stabilizacja z ryzykiem w górę.

Czechy (CNB – stopy procentowe): Bank centralny Czech utrzymał stopę referencyjną na poziomie 3,50%, a decyzja była jednomyślna. Inflacja w lutym spadła do 1,4% r/r, najniżej od dekady, i według projekcji pozostanie poniżej 2% w 2026, z powrotem w pobliże celu w 2027, przy nadal podwyższonej inflacji bazowej. CNB podkreśla konieczność utrzymania relatywnie restrykcyjnej polityki monetarnej i deklaruje podejście „wait-and-see”, uzależniając kolejne decyzje od napływających danych. W scenariuszu bazowym stopy pozostaną bez zmian w bieżącym roku.

Wielka Brytania (BoE – polityka pieniężna): Bank Anglii utrzymał stopę bazową na poziomie 3,75%, a decyzja była jednomyślna. Dotychczasowe procesy dezinflacyjne mogą zostać zakłócone przez szok energetyczny związany z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Inflacja CPI wyniosła w styczniu 3,0% r/r i według prognoz może wzrosnąć do ok. 3–3,5% w najbliższych kwartałach, głównie z powodu wyższych cen energii. Aktywność gospodarcza pozostaje słaba, a rynek pracy nie wykazuje wyraźnej poprawy, co wskazuje na ujemną lukę popytową. Ścieżka stóp pozostaje niepewna i będzie zależeć od trwałości szoku podażowego.

Szwecja (Riksbank – stopy procentowe): Riksbank pozostawił stopę bazową na poziomie 1,75% i zasygnalizował jej stabilizację w najbliższym okresie. Inflacja bazowa była niższa od wcześniejszych prognoz, jednak wzrost cen energii podnosi perspektywy inflacyjne – inflacja CPIF w 2026 może wynieść ok. 1,5% r/r. Jednocześnie oczekiwane jest nieco słabsze tempo wzrostu gospodarczego. W scenariuszu bazowym wpływ konfliktu oceniany jest jako umiarkowany, jednak przy silniejszej presji inflacyjnej możliwe byłyby podwyżki stóp mimo słabszej koniunktury.

 Japonia (BoJ – polityka pieniężna): Bank Japonii utrzymał stopę referencyjną na poziomie 0,75%, kontynuując łagodną politykę monetarną przy niskich realnych stopach. Jednocześnie sygnalizuje gotowość do dalszych podwyżek w przypadku trwałego wzrostu inflacji. Wzrost gospodarczy pozostaje umiarkowany, częściowo z powodu wpływu wyższych ceł USA. Inflacja CPI spadła poniżej 2% r/r, m.in. dzięki działaniom osłonowym rządu w obszarze energii, lecz w dalszej części roku może ponownie rosnąć wraz ze wzrostem cen surowców.

Polska (rynek pracy – wynagrodzenia): Przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw wzrosło w lutym o 6,1% r/r, a zatrudnienie spadło o 0,8% r/r, utrzymując trend spadkowy. Dane wskazują na stopniową normalizację dynamiki płac oraz ograniczony popyt na pracowników. Realne wynagrodzenia rosną w tempie ok. 4% r/r, wspierając konsumpcję, jednak oczekiwany wzrost inflacji może w kolejnych kwartałach ograniczać siłę nabywczą dochodów.

Polska (przemysł i budownictwo): Produkcja przemysłowa w lutym wzrosła o 1,5% r/r po spadku w styczniu, przy niejednorodnej strukturze wzrostu. Lepsze wyniki odnotowano w sektorach dóbr inwestycyjnych, natomiast branże eksportowe pozostają słabsze. Produkcja budowlano-montażowa pogłębiła spadek do 13,7% r/r, co w dużej mierze przypisywane jest czynnikom pogodowym, w szczególności silnym mrozom, a nie pogorszeniu fundamentów gospodarczych.

Polska (PPI): Deflacja cen producentów wyniosła w lutym 2,3% r/r, nadal ograniczając presję kosztową w przemyśle. W związku z rosnącymi cenami surowców oczekiwany jest powrót dodatniej dynamiki PPI w kolejnych miesiącach, co może stopniowo odbudowywać presję inflacyjną.

Polska (rachunek bieżący): Saldo rachunku obrotów bieżących w styczniu było dodatnie i wyraźnie lepsze od oczekiwań, a deficyt w ujęciu 12-miesięcznym obniżył się do ok. 0,6% PKB. Na dane istotny wpływ miały czynniki pogodowe ograniczające aktywność w przemyśle i budownictwie, co obniżyło import i eksport. W kolejnych miesiącach oczekiwane jest ponowne pogłębianie deficytu, m.in. w związku z wyższymi cenami energii.

Polska (inflacja bazowa): Inflacja bazowa obniżyła się w lutym do 2,5% r/r, po raz pierwszy od 2019 nie przekraczając celu inflacyjnego. Większość alternatywnych miar inflacji bazowej również wskazuje na spadek presji cenowej. W kolejnych kwartałach możliwe jest dalsze obniżenie inflacji bazowej, jednak przedłużający się wzrost cen energii zwiększa ryzyko efektów drugiej rundy.

Polska (finanse publiczne): Deficyt budżetu państwa po lutym wyniósł 48,5 mld PLN. Dane pozostają silnie zaburzone przez przesunięcia księgowe, co utrudnia ocenę rzeczywistej kondycji fiskalnej. Rosną koszty obsługi długu oraz transfery do innych części sektora publicznego, natomiast wyższa inflacja krótkookresowo poprawia dochody budżetowe.

Niemcy (ZEW – nastroje): Indeks oczekiwań ZEW w marcu gwałtownie spadł do poziomu bliskiego zera, wskazując na pogorszenie perspektyw gospodarczych w związku z rosnącymi cenami surowców i wyższą inflacją. Jednocześnie ocena bieżącej sytuacji pozostaje silnie negatywna. Mimo słabych nastrojów oczekiwany jest wzrost aktywności gospodarczej wspierany przez ekspansję fiskalną, choć przedłużający się kryzys energetyczny stanowi istotne ryzyko.

Polska (Fitch – ocena fiskalna): Agencja Fitch oceniła, że weto prezydenta wobec udziału Polski w programie SAFE zwiększa ryzyko paraliżu decyzyjnego i utrudnia konsolidację fiskalną. Wydatki obronne rosną, a ich finansowanie opiera się w dużej mierze na funduszach pozabudżetowych, co zwiększa elastyczność kosztem wzrostu ukrytego zadłużenia. Utrzymująca się polaryzacja polityczna może sprzyjać wysokim deficytom do czasu wyborów w 2027.

Polska (inflacja CPI): Inflacja CPI w lutym wyniosła 2,1% r/r i pozostała stabilna względem stycznia. Wybuch konfliktu na Bliskim Wschodzie spowodował jednak silny wzrost cen paliw, co może oznaczać, że początek roku był lokalnym minimum inflacyjnym. W przypadku przedłużenia konfliktu inflacja może ponownie zbliżyć się do górnej granicy celu NBP.

Polska (obronność – program SAFE): Rząd przyjął uchwałę dotyczącą programu Polska Zbrojna, zakładającego finansowanie części wydatków obronnych z pożyczki unijnego programu SAFE za pośrednictwem BGK i Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Środki mają zostać przeznaczone na wzmocnienie zdolności obronnych oraz rozwój krajowego przemysłu zbrojeniowego.

Polska (NIK – kontrola NBP): Najwyższa Izba Kontroli zapowiedziała przeprowadzenie szerokiej kontroli działalności NBP, obejmującej m.in. gospodarkę finansową, wydatkowanie budżetu oraz koszty umów zewnętrznych. Zakres audytu ma koncentrować się nie tylko na zgodności działań z przepisami, lecz także na efektywności wykorzystania środków publicznych. Będzie to pierwsza tak kompleksowa kontrola banku centralnego w tym obszarze.

Informacje i zastrzeżenia: Niniejszy materiał („Materiał”) ma charakter wyłącznie informacyjny oraz nie stanowi oferty w rozumieniu ustawy - Kodeks cywilny, ani rekomendacji do zawarcia transakcji kupna, sprzedaży lub innego rodzaju przeniesienia któregokolwiek instrumentu finansowego. Bank dołożył wszelkich racjonalnych i niezbędnych starań, aby informacje zamieszczone w Materiale były rzetelne oraz oparte na wiarygodnych źródłach. Informacje zawarte w Materiale nie mogą być traktowane jako propozycja nabycia którychkolwiek instrumentów finansowych, usługa doradztwa inwestycyjnego lub podatkowego ani jako forma świadczenia pomocy prawnej. Prognozy oraz dane zawarte w Materiale nie stanowią zapewnienia uzyskania określonych wyników jakichkolwiek transakcji finansowych ani przyszłych cen którychkolwiek instrumentów finansowych. Materiał nie stanowi badania inwestycyjnego ani publikacji handlowej w rozumieniu Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy. Bank i jego spółki (podmioty) zależne oraz pracownicy tych podmiotów mogą być zainteresowani zawarciem lub być stroną transakcji finansowych, w tym zawartych na instrumentach finansowych, których wynik jest uzależniony od czynników (danych i informacji) wymienionych w Materiałach.

Administratorem danych osobowych jest VeloBank S.A. z siedzibą w Warszawie (00-843) Rondo Ignacego Daszyńskiego 2 C (Bank). Dane kontaktowe Banku: VeloBank S.A., Rondo Ignacego Daszyńskiego 2 C, 00-843 Warszawa, telefon: 664 919 797, formularz: https://www.velobank.pl/kontakt/formularz-kontaktowy. Dane kontaktowe Inspektora Ochrony Danych: iod@velobank.pl. Bank przetwarza dane osobowe w odpowiedzi na zainteresowanie otrzymywaniem raportów analitycznych (art. 6 ust. 1 lit. a RODO - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE). Masz prawo do żądania od Banku dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, jak również prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia danych. Masz prawo do wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Podanie danych osobowych jest dobrowolne. W razie jakichkolwiek pytań lub sugestii skontaktuj się z nami.