MakroPodsumowanie tygodnia 23 października 2026 r.

KOMENTARZ RYNKOWY

ZAGRANICA: 

Globalne rynki finansowe pozostają pod presją rosnącej awersji do ryzyka, związanej z obawami o ponowną eskalację konfliktu z Iranem, wzrostem cen ropy naftowej oraz przeceną spółek technologicznych. Dodatkowym źródłem niepewności jest sytuacja fiskalna Francji, gdzie rentowność obligacji 10-letnich przejściowo wzrosła do ok. 5,14%. W piątek uwaga inwestorów skupi się na wstępnych odczytach indeksów PMI za październik dla strefy euro i USA. Oczekiwane są niewielkie spadki wskaźników, ale utrzymanie ich powyżej 50 pkt., co nadal będzie wskazywać na ekspansję aktywności gospodarczej. Wśród pozostałych wydarzeń warto odnotować obniżkę stóp procentowych przez Bank Turcji o 100 pb, do 36%, oraz dalsze pogorszenie nastrojów konsumentów w strefie euro. Perspektywy rynkowe pozostają niepewne, a zachowanie cen ropy i akcji spółek związanych z AI może przesądzić o kierunku przepływów kapitału. W takim otoczeniu możliwe jest utrzymanie podwyższonej zmienności na rynkach obligacji i dalsza presja na aktywa bardziej ryzykowne.

POLSKA: 

Złoty wyraźnie osłabił się w czwartek w reakcji na pogorszenie nastrojów globalnych. Kurs EURPLN wzrósł do 4,3750, a USDPLN osiągnął 3,90, przy jednoczesnym spadku EURUSD w okolice 1,12. Presję na krajową walutę wywierały rosnące ceny ropy, obawy o eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie oraz przecena spółek technologicznych. W piątek kierunek notowań złotego będzie zależał przede wszystkim od sytuacji na rynku surowców energetycznych i dalszego zachowania akcji spółek związanych z AI. W warunkach utrzymującej się awersji do ryzyka kursy EURPLN i USDPLN mogą pozostać na podwyższonych poziomach, z ryzykiem dalszego wzrostu. Na krajowym rynku długu utrzymuje się podwyższona zmienność, a globalny wzrost premii za ryzyko ogranicza przestrzeń do spadku rentowności. Jednocześnie popyt krajowych instytucji finansowych stanowi wsparcie dla polskich obligacji, co potwierdziła czwartkowa aukcja Ministerstwa Finansów, na której sprzedano papiery za 14 mld PLN przy popycie sięgającym 18 mld PLN. Oczekujemy utrzymania zmienności i tendencji do stromienia krzywej dochodowości. W kraju poznamy także wrześniową stopę bezrobocia rejestrowanego, która według wstępnych szacunków utrzymała się na poziomie 5,8%.

NAJWAŻNIEJSZE INFORMACJE TYGODNIA

Polska (RPP – komunikacja): Członkowie Rady zgodnie oceniają, że podwyżka stóp w listopadzie jest mało prawdopodobna, choć różnią się co do bilansu ryzyk. P. Litwiniuk nie widzi obecnie przesłanek do podwyżek ani efektów drugiej rundy — jeśli listopadowa projekcja wskaże powrót inflacji do celu w II poł. 2027 r. i w 2028 r., utrzymanie stóp pozostanie jego scenariuszem bazowym, a czynniki pro- i antyinflacyjne częściowo się obecnie równoważą. M. Zarzecki wskazał konkretne warunki zacieśnienia: utrzymywanie się inflacji bazowej powyżej 3,5% r/r przez dwa miesiące, przyspieszenie płac powyżej 7% r/r, osłabienie EURPLN powyżej 4,50, zniesienie limitów cen paliw lub istotne podwyżki taryf energetycznych w 2027 r. — spełnienie dwóch z nich uzasadniałoby jednorazową podwyżkę o 25 pb, a trzech serię podwyżek lub większy ruch. Dodał, że postępowanie w sprawie Trybunału Stanu dla Prezesa NBP stwarza ryzyko podważania ważności decyzji RPP. I. Dąbrowski ocenił, że bieżące dane nie świadczą o konieczności podwyżek, a obniżki są jeszcze mniej prawdopodobne, wskazując na istotny wpływ wyborów połówkowych w USA na rozwój konfliktu na Bliskim Wschodzie. L. Kotecki uznał, że RPP zareaguje prawdopodobnie dopiero po pojawieniu się groźnych dla inflacji bazowej efektów drugiej rundy, oceniając działania rządu obniżające ceny paliw jako zbędne, choć w roku wyborczym prawdopodobnie kontynuowane. Wyraźnie bardziej jastrzębia była J. Tyrowicz, wskazując na trend odchodzenia inflacji od celu, wzrost oczekiwań inflacyjnych konsumentów i firm, przyspieszenie PPI i silny wzrost konsumpcji usług — hamowanie płac ocenia jako przejściowe.

Polska (Sejm – reforma PIT, akcyza, opłata cukrowa i wynagrodzenia w ochronie zdrowia): Sejm uchwalił ustawę podnoszącą próg PIT ze 120 do 130 tys. PLN, wprowadzającą drugi próg na poziomie 150 tys. PLN oraz nową, 24-procentową stawkę dla dochodów między 130 a 150 tys. PLN. W toku prac przyjęto dwie istotne poprawki — progi podatkowe będą waloryzowane o inflację od 2028 r., a z projektu wykreślono podwyżkę CIT z 19% do 22% dla firm o przychodach powyżej 50 mln EUR, co pogarsza bilans fiskalny reformy względem pierwotnych założeń. Sejm przyjął też ustawę zwiększającą skalę podwyżek akcyzy na alkohol w 2027 r., z przeznaczeniem dodatkowych wpływów dla NFZ — stawka na alkohol etylowy wzrośnie z 8811 do 10 109 PLN za hektolitr 100% alkoholu, na piwo z 12,04 do 13,82 PLN za hektolitr na stopień Plato, a na wino z 245 do 280,83 PLN za hektolitr. Nowelizacja ustawy o zdrowiu publicznym podnosi od 2027 r. opłatę cukrową — opłata stała wzrośnie z 0,50 do 0,70 PLN za litr, zmienna dwukrotnie do 0,10 PLN za każdy gram cukrów powyżej 5 g/100 ml, a maksymalna z 1,20 do 1,80 PLN za litr; opłata za kofeinę lub taurynę wzrośnie dziesięciokrotnie, do 1,00 PLN za litr. Uchwalono również nowelizację wprowadzającą maksymalną stawkę godzinową dla zawodów medycznych (240 PLN), limit czasu pracy równoważny dwóm etatom oraz limit miesięcznego wynagrodzenia (przy dwóch etatach 16-krotność płacy minimalnej, ok. 76,9 tys. PLN). Ustawy trafią teraz do Senatu, a następnie do Prezydenta.

Polska (deficyt sektora GG – II kw. 2026): Deficyt sektora GG (definicja UE) obniżył się w II kw. 2026 r. do 6,7% PKB z 7,0% PKB w I kw. (w ujęciu płynnego roku) i 7,2% PKB w 2025 r. (rewizja z 7,3% PKB wskutek wyższego PKB). Po odsezonowaniu deficyt w II kw. wyniósł 5,9% PKB wobec 5,2% PKB w I kw. Poprawę salda zapewniły dochody (+9% r/r, wzrost do 44,2% PKB), wspierane dobrą koniunkturą — łączne wpływy z PIT i CIT wzrosły o 16% r/r, a z VAT o 2,6% r/r mimo programu CPN — oraz środkami z UE. Inwestycje publiczne wzrosły o 15% r/r, głównie dzięki KPO, przy mniejszych dostawach sprzętu obronnego. Wydatki ogółem zwiększyły się o 6,3% r/r, przy stabilnej relacji do PKB (50,9%), wydatkach socjalnych (17,4% PKB) i odsetkowych (2,6% PKB). W II poł. 2026 r. deficyt prawdopodobnie ponownie się pogłębi, jednak rosną szanse na zamknięcie roku poniżej 7% PKB. W notyfikacji fiskalnej MF utrzymało prognozę deficytu na 2026 r. na poziomie 7,1% PKB, co studzi nadmierny optymizm, choć wynik za II kw. ogranicza obawy, m.in. agencji ratingowych (najbliższy przegląd S&P — 6 listopada).

Polska (dług Skarbu Państwa – wrzesień): Zadłużenie Skarbu Państwa wzrosło we wrześniu do 2,269 bln PLN (+20 mld PLN m/m), a w relacji do PKB w III kw. do 55,4% z 54,3% w II kw. Państwowy dług publiczny mógł wzrosnąć do ok. 54,5% PKB z 53,3%, zbliżając się do progu ostrożnościowego 55% PKB — przy obecnej trajektorii jego przekroczenie w IV kw. 2026 r. jest niemal pewne. Uruchomienie działań sanacyjnych wymagałoby jednak również przekroczenia kwoty określonej w art. 38a ustawy o finansach publicznych, co jest znacznie mniej prawdopodobne.

Polska (PKB – szczegóły rewizji danych): GUS przedstawił szczegóły rewizji PKB — wzrost podniesiono o 0,2 pp w każdym kwartale od I kw. 2025 r. do II kw. 2026 r., do 3,7% r/r w I kw. 2026 r. i 4,1% r/r w II kw. W I poł. 2026 r. rewizja dotyczyła głównie realnych inwestycji i konsumpcji publicznej oraz większego wkładu eksportu netto, wynikając przede wszystkim z niższych deflatorów (deflator PKB obniżono o 0,2 pp). Nominalny PKB jest po rewizji tylko nieznacznie wyższy. Wyższy wzrost w I poł. roku i zwiększony impet gospodarczy skłaniają nas do podniesienia prognozy PKB na 2026 r. z 3,7% do 3,9–4,0%.

Polska (produkcja przemysłowa i budowlana – wrzesień): Produkcja przemysłowa wzrosła we wrześniu o 4,6% r/r wobec 4,0% r/r w sierpniu, powyżej oczekiwań (kons.: 3,1% r/r), przy najszybszym wzroście w dobrach zaopatrzeniowych (8,9% r/r) i wysokiej dynamice dóbr inwestycyjnych (6,8% r/r) oraz słabszej części konsumpcyjnej. Produkcja budowlana nieoczekiwanie spadła natomiast o 9,0% r/r, wobec oczekiwanego wzrostu o 3,4% r/r — GUS wskazuje na nieregularność rozliczeń i efekty bazy, choć wyniki budownictwa od kilku kwartałów regularnie rozczarowują. Nowe zamówienia w przemyśle wzrosły o 9,3% r/r po 4,2% r/r w sierpniu, a eksportowe o 4,1% r/r, wspierając tezę o stopniowo rosnącym popycie.

Polska (inflacja PPI – wrzesień): Inflacja PPI wzrosła we wrześniu do 6,1% r/r z 4,8% r/r w sierpniu (po rewizji w górę z 4,2%), powyżej oczekiwań (kons.: 5,7% r/r). Przyspieszenie objęło przetwórstwo (6,4% r/r) i górnictwo (7,8% r/r), przy najsilniejszych wzrostach w branżach powiązanych z surowcami energetycznymi — w wydobyciu ropy i gazu (+75,9% r/r) i przetwórstwie naftowym (+59,3% r/r). Bazowa inflacja PPI (bez branży naftowej) przyspieszyła jedynie do 3,1% r/r z 2,8% r/r, a wzrost cen koncentruje się w branżach energochłonnych (chemia +6,7% r/r, metale +13,3% r/r), co potwierdza ograniczoną skalę efektów drugiej rundy. Deflacja utrzymuje się m.in. w produkcji spożywczej (−2,8% r/r), odzieży (−3,1% r/r) i leków (−1,4% r/r).

Polska (wynagrodzenia i zatrudnienie – wrzesień): Dynamika płac w sektorze przedsiębiorstw wyniosła we wrześniu 5,9% r/r wobec 5,6% r/r w sierpniu, nieco poniżej prognoz (kons.: 6,0% r/r). Realna dynamika wynagrodzeń obniżyła się do 1,7% r/r — najniżej od sierpnia 2023 r. Przeciętne zatrudnienie spadło o 0,8% r/r, zgodnie z oczekiwaniami.

Polska (sprzedaż detaliczna – wrzesień): Sprzedaż detaliczna wzrosła we wrześniu realnie o 3,3% r/r po 3,8% r/r w sierpniu, poniżej oczekiwań (kons.: 3,6% r/r). W ujęciu nominalnym sprzedaż lekko przyspieszyła do 6,7% r/r z 6,4% r/r, a implikowany deflator na poziomie 3,4% r/r był najwyższy od września 2023 r. Główną przyczyną spowolnienia realnej dynamiki była niższa sprzedaż paliw, ograniczona przez wysokie ceny.

Polska (podaż pieniądza – wrzesień): Dynamika podaży pieniądza M3 przyspieszyła we wrześniu do 12,5% r/r z 11,3% r/r w sierpniu, o 1 pp powyżej oczekiwań — kolejna znacząca niespodzianka w tych danych. W strukturze uwagę zwraca spowolnienie wzrostu gotówki w obiegu do 13,2% r/r (najwolniej od ponad roku), przy przyspieszeniu pozostałych agregatów, odzwierciedlającym jednoczesny wzrost kredytów i depozytów.

Polska (NBP – Trybunał Stanu, Zarząd i wynik finansowy): Głosowanie Sejmu nad wnioskiem o postawienie Prezesa NBP A. Glapińskiego przed Trybunałem Stanu zaplanowano na drugą połowę listopada (posiedzenie 17–19 listopada). Prezydent K. Nawrocki ponownie skieruje do Premiera wnioski o powołanie do Zarządu NBP L. Koteckiego, P. Litwiniuka i M. Zarzeckiego oraz byłej wiceprezes NBP M. Kightley — tych samych kandydatów, których nominacje nie uzyskały kontrasygnaty w maju. Brak nowych nominacji oznaczałby spadek liczby członków Zarządu poniżej ustawowego minimum, a powołanie obecnych członków RPP wymagałoby ich wcześniejszego odwołania z Rady. L. Kotecki ocenił też, że realizacja planu finansowego NBP wskazuje na możliwość osiągnięcia zysku w 2026 r., którego wysokość będzie znana na koniec grudnia.

Świat (Bliski Wschód – groźby Iranu): Korpus Strażników Rewolucji poinformował, że celem ataków Iranu mogą stać się podmorskie kable internetowe w cieśninie Ormuz — wcześniej Teheran groził, że w razie wznowienia wojny celami mogą być także centra danych i obiekty AI w regionie. Iran poinformował również o unieruchomieniu kolejnych dwóch tankowców po wejściu na miny. Władze Iranu przekazały dowódcy armii Pakistanu A. Munirowi, że rozmowy z USA nie odbędą się do czasu spełnienia irańskich żądań, w tym zakończenia blokady portów, zniesienia sankcji na eksport ropy i wstrzymania działań zbrojnych na wszystkich frontach.

USA–Rosja (uchylenie sankcji i możliwy szczyt): D. Trump poinformował o uchyleniu części sankcji i ceł nałożonych niedawno na Rosję w ramach ustawy L. Grahama, m.in. ceł na importerów rosyjskiej ropy oraz na import z Rosji ropy, gazu i produktów naftowych — decyzję, krytykowaną przez Demokratów i Republikanów, uzasadnił interesem narodowym. Według Wall Street Journal W. Putin zaproponował Trumpowi wspólne spotkanie z Xi Jinpingiem w celu wynegocjowania zakończenia wojny w Ukrainie na warunkach korzystnych dla Rosji — do spotkania mogłoby dojść 18–19 listopada przy okazji szczytu APEC, a Kreml potwierdził prowadzenie rozmów w tej sprawie.

Strefa euro (finanse publiczne): Według zrewidowanych danych deficyt fiskalny strefy euro wyniósł w 2025 r. 3,0% PKB, a dług publiczny 87,7% PKB wobec 86,6% PKB w 2024 r. W II kw. 2026 r. deficyt wzrósł do 3,3% PKB z 3,2% PKB (sa), a dług do 88,8% PKB z 88,4% PKB, o 1,5 pp więcej r/r. Najbardziej zadłużone pozostają Grecja (140,8% PKB), Włochy (139,9%) i Francja (119,1%). Zagrożeniem dla perspektyw fiskalnych są rosnące wydatki na obronność, koszty obsługi długu i słaby wzrost gospodarczy, a istotnym źródłem ryzyka pozostaje Francja.

Strefa euro (inflacja HICP – wrzesień, dane finalne): Inflacja HICP wyniosła we wrześniu 3,8% r/r wobec 3,2% r/r w sierpniu, potwierdzając wstępny szacunek, przy wzroście inflacji bazowej do 2,5% r/r z 2,4% r/r. Największy wkład miały ceny energii (+1,71 pp) i usług (+1,52 pp). Najwyższą inflację w UE odnotowały Rumunia (6,5% r/r), Litwa (6,1% r/r) i Bułgaria (5,6% r/r). Inflacja bazowa utrzymuje się od początku roku średnio w okolicach 2,4% r/r, co sugeruje ograniczone efekty drugiej rundy.

Niemcy (inflacja PPI – wrzesień): Inflacja PPI wzrosła we wrześniu do 6,7% r/r z 4,6% r/r — najwyżej od marca 2023 r. i powyżej konsensusu (5,6% r/r) — przy wzroście miesięcznym o 1,9%. Główną przyczyną były ceny energii (+14,9% r/r), w szczególności produktów ropopochodnych (+51,3% r/r), w tym oleju opałowego (+91,8% r/r) i paliw silnikowych (+48,6% r/r), a także gazu (+15% r/r) i energii elektrycznej (+8,2% r/r). Inflacja PPI bez energii wyniosła 3,2% r/r i 0,1% m/m, przy wyraźnym wzroście cen dóbr pośrednich (+6,4% r/r), głównie metali (+14% r/r). Ceny żywności u producentów spadły o 4,1% r/r.

Niemcy (ZEW – październik): Indeks oczekiwań ZEW spadł w październiku do 28,1 pkt. z 34,7 pkt., poniżej oczekiwań (30 pkt.), po dwóch miesiącach poprawy, przy wyraźnej poprawie oceny bieżącej sytuacji (do −35,9 pkt. z −47,1 pkt.). Pogorszyły się nastroje w bankowości i ubezpieczeniach, usługach i telekomunikacji, poprawiły w branży stalowej, metalowej i elektronicznej. Prezes ZEW A. Wambach ocenił, że niemiecka gospodarka stopniowo wychodzi ze stagnacji, choć ożywienie nie ma jeszcze charakteru samopodtrzymującego się.

Francja (niepokoje społeczne i budżet): Rząd znajduje się pod silną presją w związku z trwającymi od 17 września zamieszkami, zapoczątkowanymi protestem licealistów przeciwko brakom kadrowym w edukacji — prezydent E. Macron nie przyjął dymisji ministra spraw wewnętrznych L. Nuneza. Źródłem niezadowolenia są wysokie koszty życia, pogarszająca się jakość usług publicznych i nierówności, przypominające postulaty ruchu „żółtych kamizelek" z 2018 r., a także obawy przed konsolidacją fiskalną wymuszaną sytuacją na rynku obligacji. Projekt budżetu na 2027 r. zakłada 43 mld EUR (1,4% PKB) oszczędności, głównie przez ograniczenie wzrostu wydatków, zamrożenie waloryzacji części świadczeń i ograniczenie ulg — jednak wskutek automatycznego wzrostu wydatków emerytalnych, zdrowotnych i odsetkowych deficyt ma spaść jedynie o 0,4 pp do 5,0% PKB.

Węgry (MNB – stopy procentowe): Bank Węgier utrzymał stopę bazową na poziomie 5,50%, zgodnie z oczekiwaniami, zachowując ostrożne nastawienie mimo inflacji poniżej celu (CPI 1,6% r/r, bazowa 1,9% r/r we wrześniu) — wobec ryzyk związanych z cenami energii, napięciami geopolitycznymi i niepewnością na rynkach oraz potrzeby utrzymania premii za ryzyko zapewniającej stabilność forinta. Produkcja przemysłowa rośnie, bezrobocie pozostaje niskie, a płace realne dynamicznie rosną, przy spowolnieniu sprzedaży detalicznej i negatywnym wpływie suszy na rolnictwo.

Chiny (PKB – III kw. 2026 i polityka pieniężna): Wzrost PKB Chin przyspieszył w III kw. do 4,5% r/r z 4,3% r/r, powyżej oczekiwań (4,4% r/r), a w trzech kwartałach wyniósł 4,6%, zwiększając szanse na realizację celu rocznego (4,5–5,0%). Słabością pozostają inwestycje (−7,2% r/r w trzech kwartałach) i umiarkowany wzrost konsumpcji, a motorem — branże technologiczne związane z AI, motoryzacja i energetyka, głównie w eksporcie. We wrześniu dynamika produkcji przemysłowej przyspieszyła do 5,5% r/r, a sprzedaży detalicznej do 1,1% r/r — najsilniej od marca. PBoC zapowiedział możliwość zastąpienia 7-dniowej stopy reverse repo stopą jednodniową (1,25% wobec obecnych 1,40%) jako głównego instrumentu polityki, co oznaczałoby faktyczne złagodzenie bez formalnej obniżki, oraz stopniowe odchodzenie od stóp LPR na rzecz jednodniowej stopy międzybankowej.

Świat (prognozy wiiw dla Europy Środkowo-Wschodniej): Wiedeński Instytut Międzynarodowych Studiów Ekonomicznych (wiiw) w jesiennej prognozie ocenił, że mimo nowych wstrząsów geopolitycznych i wyższych cen energii większość gospodarek regionu CESEE pozostaje odporna i nadal rośnie szybciej niż Europa Zachodnia. Polska ma być jedną z najszybciej rozwijających się gospodarek regionu — wzrost PKB prognozowany jest na 3,7% w 2026 r. (bez zmian względem prognozy letniej) i 3,0% w 2027 r. (wobec 2,9% wcześniej), wspierany popytem krajowym, inwestycjami i środkami unijnymi. Na tle regionu wyróżniają się m.in. Kazachstan (4,7% w 2027 r.), Kosowo i Albania, podczas gdy Rumunia ma w 2026 r. odnotować recesję (−0,4%), a Słowacja wzrost jedynie o 0,5%. Instytut wskazuje na zmianę modelu wzrostu regionu — od taniej pracy, napływu BIZ i popytu niemieckiego przemysłu ku popytowi krajowemu, automatyzacji, produkcji o wyższej wartości dodanej oraz inwestycjom w obronność i energetykę, przywołując wzrost realnej produkcji przemysłu wysokich technologii w Polsce o ok. 40% w ciągu dekady. Szok energetyczny przerwał trend dezinflacyjny — prognozy inflacji dla regionu na 2027 r. podniesiono średnio o 0,2 pp. Wiiw ostrzega, że spowolnienie płac realnych ograniczy wkład konsumpcji, a duże deficyty, wyższe rentowności i rosnące koszty obsługi długu wymuszą trudne wybory wydatkowe — co w przypadku Polski pozostaje kluczowym ryzykiem dla średnioterminowych perspektyw.

Świat (UE jako mocarstwo złożone – raport Atlantic Council): Atlantic Council opublikował raport P. Araka (główny ekonomista VeloBanku) i V. Tchakarovej „The European Union as a compound power in Cold War 2.0", podważający dominującą narrację o strukturalnym schyłku UE. Autorzy wskazują, że Unia dysponuje potencjałem gospodarczym i strategicznym wystarczającym do działania jako wiarygodne mocarstwo, a głównym ograniczeniem jest nie brak zasobów, lecz zdolność do przekuwania strategii w działanie. Wśród argumentów wymieniono pozycję UE jako największego eksportera na świecie (4,43 bln USD eksportu towarów i usług poza Wspólnotę w 2024 r., wobec 3,75 bln USD Chin i 3,19 bln USD USA) i jedynego dużego bloku z nadwyżką zarówno w handlu towarami, jak i usługami. Państwa członkowskie stanowią też ok. dwóch trzecich z 30 najbardziej złożonych gospodarek świata. UE ma ponadto najbardziej konserwatywną pozycję fiskalną wśród głównych bloków — dług publiczny 82,5% PKB wobec 123,9% PKB w USA i 99,2% PKB w Chinach — oraz dodatnią międzynarodową pozycję inwestycyjną netto (ok. 652 mld USD), przy zobowiązaniach netto USA sięgających 27 bln USD. Mierzony parytetem siły nabywczej PKB per capita UE utrzymuje się od trzech dekad na poziomie 70–75% amerykańskiego, a w nowych państwach członkowskich wzrósł z 32% do 55% poziomu USA. Kluczową słabością pozostają płytkie rynki kapitałowe — europejskie oszczędności finansują w dużej mierze innowacje w USA — dlatego za reformę o najwyższej stopie zwrotu autorzy uznają dokończenie unii rynków kapitałowych. Wśród rekomendacji znalazły się również strategiczne wykorzystanie dostępu do jednolitego rynku, jego pogłębienie w usługach (potencjalnie +1,8–2,1 bln EUR PKB), rozszerzenie UE o Ukrainę, Mołdawię i Bałkany Zachodnie, spójna polityka przemysłowa oraz stabilność regulacyjna, w tym w systemie ETS. Raport podkreśla, że wschodnia flanka stała się operacyjnym centrum europejskiej strategii.

Informacje i zastrzeżenia: Niniejszy materiał („Materiał”) ma charakter wyłącznie informacyjny oraz nie stanowi oferty w rozumieniu ustawy - Kodeks cywilny, ani rekomendacji do zawarcia transakcji kupna, sprzedaży lub innego rodzaju przeniesienia któregokolwiek instrumentu finansowego. Bank dołożył wszelkich racjonalnych i niezbędnych starań, aby informacje zamieszczone w Materiale były rzetelne oraz oparte na wiarygodnych źródłach. Informacje zawarte w Materiale nie mogą być traktowane jako propozycja nabycia którychkolwiek instrumentów finansowych, usługa doradztwa inwestycyjnego lub podatkowego ani jako forma świadczenia pomocy prawnej. Prognozy oraz dane zawarte w Materiale nie stanowią zapewnienia uzyskania określonych wyników jakichkolwiek transakcji finansowych ani przyszłych cen którychkolwiek instrumentów finansowych. Materiał nie stanowi badania inwestycyjnego ani publikacji handlowej w rozumieniu Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy. Bank i jego spółki (podmioty) zależne oraz pracownicy tych podmiotów mogą być zainteresowani zawarciem lub być stroną transakcji finansowych, w tym zawartych na instrumentach finansowych, których wynik jest uzależniony od czynników (danych i informacji) wymienionych w Materiałach.

Administratorem danych osobowych jest VeloBank S.A. z siedzibą w Warszawie (00-843) Rondo Ignacego Daszyńskiego 2 C (Bank). Dane kontaktowe Banku: VeloBank S.A., Rondo Ignacego Daszyńskiego 2 C, 00-843 Warszawa, telefon: 664 919 797, formularz: https://www.velobank.pl/kontakt/formularz-kontaktowy. Dane kontaktowe Inspektora Ochrony Danych: iod@velobank.pl. Bank przetwarza dane osobowe w odpowiedzi na zainteresowanie otrzymywaniem raportów analitycznych (art. 6 ust. 1 lit. a RODO - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE). Masz prawo do żądania od Banku dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, jak również prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia danych. Masz prawo do wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Podanie danych osobowych jest dobrowolne. W razie jakichkolwiek pytań lub sugestii skontaktuj się z nami.